Vandaag, nu het verbod op onverdoofd slachten ons steeds vaker naar het buitenland doet uitwijken, is dat niet meer haalbaar. En dat is niet zomaar: hygiëne en voedselveiligheid spelen daarbij een grote rol. Maar er is goed nieuws: onderzoek toont aan dat het zelfs beter is om het vlees niet meteen te consumeren.

Voedselveiligheid en hygiëne

Het vlees moet na de slacht snel worden teruggekoeld om bacteriegroei te voorkomen. De inwendige afkoeling tot onder 7 °C binnen enkele uren (bij voorkeur onder 4 °C) is een wettelijke vereiste in België. Onmiddellijke consumptie van warm vlees verhoogt het risico op bederf en voedselvergiftiging.

FAVV zegt: “Karkassen moeten zo snel mogelijk na het slachten worden gekoeld tot een inwendige temperatuur van ten hoogste 7 °C.”

Aangezien we in Groot-Brittannië pas na het eidgebed slachten, moeten de karkassen dus enkele uren afkoelen alvorens ze in koelwagens getransporteerd worden naar België. Daarom dat het onmogelijk is offers te leveren op de eerste dag.

Garantie op malsheid en zachtheid

Na het slachten treedt rigor mortis op: de spieren verstijven. Als je het vlees onmiddellijk na de slacht bereidt, is het taai en moeilijk te kauwen. Door het vlees 12 tot 24 uur te laten rusten bij een temperatuur tussen 2 en 4 °C, verdwijnt deze stijfheid. Tijdens deze koelperiode breken natuurlijke enzymen in het vlees de spiervezels langzaam af. Dit proces zorgt ervoor dat het vlees een betere textuur krijgt, malser en dus ook smaakvoller.

Vochtregulatie

Direct na de slacht zit er veel vrij vocht in het vlees. Tijdens het rusten trekt een deel van dat vocht weer in het spierweefsel, wat zorgt voor sappiger en minder waterig vlees bij bereiding, blijkt uit een studie van de universiteit van Iowa.

Dus ja, vroeger was het vlees er misschien sneller, maar vandaag is het beter. Door even te wachten, krijgen we niet alleen veiliger en smakelijker vlees, maar ook een moment van extra bezinning en dankbaarheid. Want wat is één dag wachten, als het de kwaliteit van ons offer én ons samenzijn alleen maar ten goede komt?

Het dier dat geofferd wordt, moet tot het vee behoren, inclusief kamelen, koeien, schapen en geiten

2. leeftijd van het vee

Om een offer te kunnen brengen volgens de Islamitische Wetgeving, moet het dier de leeftijd hebben bereikt die voor dat specifieke dier als volwassen wordt beschouwd. Het is dus niet correct om en kameel, koe of geit te offeren die de volwassenheid niet heeft bereikt, of een schaap jonger dan zes maanden.

3. Gezondheid van het vee

Een offerdier moet vrij zijn van mankementen die het ongeschikt maken om te offeren. Dit omvat duidelijke tekortkomingen in een oog, duidelijke ziekte, duidelijke kreupelheid en vermagering.

4. Eigendom

Om een geldig offer te brengen moet het dier behoren tot diegene die het offert of moet de persoon hiervoor toestemming hebben volgens de Islamitische Wetgeving of van de eigenaar.

5. Geen onderpand

Niemand anders dient recht te hebben op het geofferde dier. Het offeren van een dier dat als onderpand wordt gehouden is niet geldig.

6. Tijdstip

Het is belangrijk om het offer op de juiste dag te uit te voeren, namelijk de 10e dag van de maand Dhul-Hijjah. Het is ook toegestaan om het offer uit te stellen tot de 11e of 12e dag van dezelfde maand.

Te vroeg geslacht

Een veelvoorkomend probleem bij spotgoedkope aanbiedingen: ze worden al geslacht vóór het feestgebed. Daarmee is het offer ongeldig volgens de islamitische voorschriften.

Lage kwaliteit, lage waarde

Goedkope dieren zijn vaak jonger dan toegelaten, ongezond of onvoldoende vetgemest. Een dier van zes maanden dat amper vlees oplevert, doet het ritueel en de ontvanger tekort.

Slechte bewaarketen

Een lagere prijs betekent vaak bezuinigen op koeling, hygiëne of transport. Resultaat: vlees dat niet vers is, of onveilig voor consumptie.

Een geldig offer verdient kwaliteit

Bij Karim kiezen we bewust voor gezonde, volwassen lammeren, correct geslacht na het feestgebed, met gegarandeerde koeling en directe levering. Want het gaat hier niet om zomaar vlees, maar om een ibada, een daad van aanbidding.

Bij Karim Supermarkt garanderen we u:

1. Kwaliteit van het vee. We volgen deze op van de weide, de afmesting, het slachthuis tot deze aan u afgeleverd wordt.
2. We slachten na het ochtendgebed, nooit ervoor
3. Tijdige levering. Koud afhalen
4. Gratis eten en drinken en barbecue in een feestelijke sfeer wanneer u uw lam komt afhalen

Waarom slacht Karim Supermarkt in Engeland?

In Engeland is onverdoofd slachten toegestaan, wat essentieel is om het offerfeest volledig halal te houden. Bovendien beschikt Engeland over uitstekende faciliteiten en voldoende aanbod van kwaliteitsvolle schapen. Wij transporteren het vlees vervolgens gekoeld en conform alle voorschriften naar België.

Waarom kan het offer pas op de tweede dag worden afgehaald?

Wij slachten pas na het feestgebed, volgens islamitische voorschriften. Vervolgens moet het vlees eerst afkoelen volgens voedselveiligheidsnormen. De offers vertrekken daardoor pas in de namiddag vanuit Engeland. Na 12 uur transport komen ze aan in België, waar ze direct koel en klaar voor consumptie zijn.

Hoe verantwoorden jullie de kostprijs?

Wij houden onze prijs zo laag mogelijk ondanks hoge kosten rond het offerfeest. Tijdens deze periode stijgen slachtkosten sterk vanwege grotere vraag, aanbodschaarste en extra personeel. Dankzij onze schaalgrootte kunnen we concurrerende prijzen aanbieden en dit jaar rekenen we gestegen kosten ten opzichte van vorig jaar bewust niet door aan de klant om het offerfeest toegankelijk te houden.

Moet bij het slachten de naam worden uitgesproken?

Het uitspreken van individuele namen bij het slachten is volgens geleerden niet noodzakelijk wegens praktische redenen. Door logistieke beperkingen is gepersonaliseerd slachten namelijk niet haalbaar. Meer informatie en religieuze onderbouwing vind je hier: https://karimsupermarkt.be/slachten-op-naam-doen-we-dat/

Als we het slachten boycotten of vervangen door donaties, blijft er vaak enkel een symbool over. Het geloof wordt gereduceerd tot een overschrijving of een gevoel – terwijl het net gaat over daden, offers en rituelen die impact maken op je leven en omgeving.

2. Het individualiseert het geloof

Offerfeest is iets wat buren en familie samen meemaken. Je deelt je offer, je eet samen. We verliezen daarmee het gemeenschapsgevoel.

3. Een stap richting ontmanteling van onze zichtbaarheid

Door het offerfeest steeds onzichtbaarder te maken, spelen we ongewild in de kaart van wie religieuze uitingen liever wegduwt uit het publieke leven. Als we alles reduceren naar geldgiften of andere alternatieven – en op termijn ook uit het collectieve geheugen.

4. Verlies van educatieve waarde

Het slachten van een dier – met respect, bewustzijn en gebed – leert jonge generaties over verantwoordelijkheid, duurzaamheid en spirituele betekenis. Als alles vervangen wordt door een overschrijving naar het buitenland, missen jongeren dat leerproces.

5. Religieuze continuïteit:

Het offerfeest is een van de weinige religieuze momenten die zichtbaar en beleefd wordt buiten de moskee. Als dit verdwijnt, blijven enkel de verplichte gebeden over – en zelfs die worden steeds vaker binnenskamers gehouden.

We zien bij de christenen dat het paaslam dat geslacht wordt rond Pasen vervangen wordt door een ijslam. Het christelijke gebruik heeft zo plaats gemaakt voor een symbool waardoor jongere generaties geen voeling meer hebben met de religieuze oorsprong. Wij zijn van mening dat dit niet zo ver mag komen bij moslims.

Dat is de reden waarom we zo erg inzetten op het organiseren van het offerfeest is omdat we deze traditie in ere willen houden. Dit doen we door zowel te blijven hameren op traditionele islamitische slachtmethoden zonder verdoving. En ook door op de dag van de afhaling van het offer, hier een feestelijke activiteit van te maken. Daardoor geven we zichtbaarheid aan deze prachtige religieuze verplichting en laten we het offerfeest niet verdwijnen.

Het is zeer problematisch om een aanbidding en een van de 5 zuilen van de islam te boycotten. Het belang van offeren wordt dan ook expliciet vernoemd in de koran in de volgende verzen:

• In de Koran (Soera al-Kawthar:2) wordt het offer naast het gebed geplaatst:
  “Bid tot jouw Heer en offer.”
• Allah accepteert niet het vlees of bloed, maar de taqwa (godsvrees) die ermee gepaard gaat (Soera al-Hadj: 37).

De Oedhiyah is géén culturele gewoonte, maar een daad van aanbidding, verankerd in het voorbeeld van de profeten Ibrahim en Mohammed (vrede zij met hen).

Dit zijn enkele redenen waarom de boycot onjuist is volgens Al Yaqeen: 

1. Geen precedent in de islam: Zelfs in tijden van schaarste riep de Profeet (vzmh) niet op om het ritueel af te schaffen.
   
2. Je mist een grote beloning: Voor elke euro die je uitgeeft, staat een spirituele beloning tegenover.
   
3. Het opent de deur naar het afschaffen van andere rituelen: Wat volgt na het offerfeest? Het gebed? De Hadj?
   
4. Het tast het collectieve karakter aan: Door het ritueel massaal achterwege te laten, verzwakken we onze zichtbare geloofspraktijk als gemeenschap.

En vooral: de boycot is gebaseerd op foute aannames, namelijk dat er woekerwinsten worden gemaakt tijdens het offerfeest. Dat is dus niet het geval.

• Door het verbod op onverdoofd slachten worden er minder schapen aangeboden door boeren, wat ervoor zorgt dat de prijs voor een lam stijgt.
  Daarbovenop komt dat in de Lage Landen het blauwtongvirus de ronde deed. Grote kuddes schapen werden geëuthanaseerd, waardoor het aanbod dit jaar nog lager is.
• Sinds corona en de Oekraïnecrisis zijn de prijzen gestegen door inflatie: dierenvoeder, personeel, transport en slachtkosten zijn allemaal de hoogte in geschoten. Kijk ook maar naar je winkelwagen, die sinds 2019 zo’n 30% duurder is geworden.
• Wij maken winst — we zijn geen non-profitorganisatie — maar deze winst laat ons toe om onze operationele kosten te dekken, onze medewerkers die hard werken om het offerfeest mogelijk te maken eerlijk te vergoeden, en ook toekomstige investeringen mogelijk te maken.
• We hebben dit jaar bewust besloten om de prijsstijgingen ten opzichte van vorig jaar niet door te rekenen en de marges minimaal te houden. Dat kunnen we doen omdat we merken dat onze schaal elk jaar groter wordt, en onze werking dus ook efficiënter. Dankzij die efficiëntiewinst zijn we niet genoodzaakt om in te boeten op de kwaliteit van het vlees of de service van het offer.
  

Wie écht niet kan offeren, is vrijgesteld. Maar wie wel de mogelijkheid heeft, moet deze gelegenheid tot aanbidding niet laten liggen. De Oedhiyah is een teken van verbondenheid: met Allah, met de gemeenschap en met de traditie van de profeten.

Als boycotten echt de oplossing was, hadden wij met Karim Supermarkt hierin het voortouw genomen. 

Alleen geloven we net door het organiseren van het offerfeest waarbinnen we een balans zoeken tussen de hoge kosten, efficiënte werking en een kwalitatief aanbod, hiermee ook de traditie en het ritueel behouden worden.

Bron: https://www.al-yaqeen.com/artikelen/jurisprudentie-al-fiqh/geen-boycot-van-de-oedhiyah/

• We krijgen vaak de vraag of we “op naam” slachten.
• Nee, we spreken niet de naam van de offeraar uit tijdens het slachten.
• Religieus gezien is dat ook niet verplicht, enkel bismillah is dat wel.
• We baseren ons op fatwa’s van erkende geleerden én hoe het in Mekka gebeurt.
•  Onze focus ligt op een correct, transparant en collectief uitgevoerd offer.

Waarom we niet op naam slachten

We krijgen deze vraag elk jaar opnieuw, zeker tijdens de weken voor het offerfeest. “Slachten jullie op naam?” Of: “Kunnen jullie mijn naam vermelden als jullie mijn schaap slachten?” Daarom willen we hier helder over zijn. Kort samengevat: nee, we slachten niet op naam. En we leggen graag uit waarom – niet om je iets af te nemen, maar juist om transparant te zijn over wat we wél doen en waarom.

1. Wat zegt de islamitische regelgeving?

In de islam zijn de belangrijkste aspecten bij het slachten van een offerdier:

• De slachter moet moslim zijn.
• Het dier moet halal geslacht worden (correcte methode).
• De naam van Allah (“bismillah”) moet uitgesproken worden.

Wat niet verplicht is, is het vermelden van de naam van de persoon die het offer laat uitvoeren. Dat is wat men noemt mustahab: aanbevolen, maar geen voorwaarde. Deze visie wordt ondersteund door fatwa 20127 van het Permanent Committee for Scholarly Research and Ifta in Saoedi-Arabië. Een gezaghebbend orgaan dat zich baseert op de Koran, soenna en eeuwenoude rechtsprincipes.

Geleerden baseren zich onder andere op de volgende hadith waarin de profeet vrede zij met hem slachtte voor de ummah zonder expliciet namen te vernoemen.: 

2. Hoe verloopt het offerfeest in Mekka tijdens de hadj

Een belangrijk voorbeeld van collectieve slacht is het offeren tijdens de hadj, in Mekka. Elk jaar laten miljoenen pelgrims daar een dier slachten. Ook daar worden de dieren niet individueel op naam geslacht na een fatwa die uitgevaardigd is geweest door Permanent Committee for Scholarly Research and Ifta. De islamitische wereldbank heeft in Saudi Arabie de bevoegdheid om het offereren te organiseren onder het project Adahi. Er geldt een collectieve intentie namens wie het offer is.

Verschillende lokale geleerden in België waarmee wij spreken, bevestigen dat deze praktijk – die gebaseerd is op noodzaak en schaalbaarheid – ook geldt voor onze context hier in België waarbij wegens gebrek aan halal doe-het-zelf slachting, geen realistisch alternatief bestaat.

3. Waarom doen wij het niet?

Twee redenen:

• Religieus gezien is het niet verplicht
  • Zoals hierboven uitgelegd: de uitspraak van “bismillah” is verplicht. De naam van de offeraar niet. Dus ook als jouw naam niet genoemd wordt, is je offer gewoon geldig.
• Praktisch is het niet haalbaar
  • We slachten duizenden lammeren op 1 dag. Elk dier op naam slachten, bijhouden wie wanneer wat zei, en daar administratief en logistiek orde in houden? Dan zijn we niet meer efficient bezig en duurt het slachten en transport nog langer. En kunnen we zeker niet garanderen dat u uw offer de tweede dag in huis hebt. Hierdoor zou de kwaliteit en de beleving van het offerfeest sterk achteruit gaan in een context waarbij het al praktisch onmogelijk wordt gemaakt om deze belangrijke zuil van ons geloof te praktiseren.

4. Wat doen we dan wel?

Bij ons gebeurt elk offer met aandacht en respect:

Elk dier wordt halal en volgens de regels geslacht.

“Bismillah, Allahu Akbar” wordt altijd uitgesproken.

We volgen de richtlijnen van erkende geleerden. Zowel lokaal in Belgie en Nederland. Als het permanente comité in Saudi Arabie.

Je weet waar je vlees vandaan komt. Wij volgen zelf de dieren op van bij de boer tot de ophaling

We willen iedereen bedanken voor het vertrouwen. We snappen dat je dit ritueel met de juiste intentie wil beleven, en daarom vinden we het belangrijk om er open over te communiceren. Wij doen er alles aan om deze traditie zo authentiek mogelijk in leven te houden.

Bronnen:

https://archive.org/stream/MajmuAlFatawaAlLajnahAdDaimah2/Majmu+Al-Fatawa+Al-Lajnah+Ad-Da%27imah+2_djvu.txt

https://sunnah.com/muslim:1967

https://adahi.org/en/Pages/faqs.aspx